Persberichten
PI Redactie
Geregistreerd op: 4-11-2004
Berichten: 7590
|
| Geplaatst: Za 1 Okt 2005, 11:31 |
  |
|
De PVDA verheugt zich over de beslissing van het nationale ABVV-bestuur om op 7 oktober een algemene 24-urenstaking te organiseren voor de verdediging van het brugpensioen. Ze zal al haar krachten inzetten om van deze stakingsdag een succes te maken. Ze zal dezelfde houding aannemen indien het ACV besluit om op 10 oktober actie te voeren.
De beslissing van het ABVV is een nederlaag voor de regering. Om de dreigende actie af te wenden verklaarde die de dag voordien dat er nog kon onderhandeld worden over de regeringsnota. Maar terzelfder tijd beklemtoonde premier Verhofstadt dat die nota gedragen is door de hele regering en dat de paarse ploeg voor 11 oktober beslissingen zal nemen.
In dezelfde lijn verklaarde SPa-volksvertegenwoordiger Hans Bonte ‘s anderendaags in De Morgen dat de vakbondsleiders een “conservatieve” factor zijn “die alles bij het oude willen laten”. Hij voegde eraan toe dat “ze van hun leden inspanningen moeten durven vragen” en dat “de regering desnoods zonder hen een plan op tafel moet leggen”.
De ongerustheid wordt gedeeld door de leden, militanten en vele verantwoordelijken van het ACV
De PVDA verheugt er zich over dat de ABVV-leiding zich door al dat verbaal geweld niet heeft laten intimideren. Door toch op te roepen tot algemene staking neemt ze ten volle haar verantwoordelijkheid op tegenover haar leden. De beslissing tot staken - zo verklaarde algemeen secretaris Xavier Verboven – is er gekomen “onder druk van de basis” en door de “grote ongerustheid op de werkvloer”.
Die ongerustheid wordt zonder twijfel gedeeld door de leden, militanten en vele verantwoordelijken van het ACV. Volledig terecht zegt Xavier Verboven: “Ik verwacht de steun van veel ACV-militanten op de werkvloer, zij zijn ook ongerust.” Alle ABVV-militanten en –verantwoordelijken zullen er dan ook een punt van maken om op 7 oktober het gemeenschappelijk vakbondsfront aan de basis te organiseren. En ook het omgekeerde is waar: sommige ACV-centrales en delegaties kondigen nu al aan dat ze de staking van 7 oktober zullen ondersteunen. Zo stelt ACV-Transcom, dat ondermeer het personeel van De Post, Belgacom, het wegvervoer en de NMBS groepeert dat het “alle acties zal ondersteunen”, ook de staking van 7 oktober. De Franstalige bediendevakbond CNE schrijft in een pamflet dat “de kalender maakt dat er in de feiten algemene staking zal zijn van 7 tot 10 oktober... en misschien zelfs langer als regering en patroons hun rampzalige projecten doorzetten”. LBC, de Nederlandstalige tegenhanger van de CNE neemt standpunt in in dezelfde zin. In de textiel- en metaalsector bereiden verschillende delegaties zich er op voor in gemeenschappelijk front op te roepen om te staken op 7 oktober.
Dit front –dat elke dag toeneemt- zal zich ongetwijfeld doorzetten op 10 en 11 oktober. En ook na 11 oktober indien de regering toch haar nefaste beslissingen durft nemen. Want de grote meerderheid van de syndicale militanten wil geen herhaling van het Interprofessioneel Akkoord-scenario, waarbij de regering zonder verzet toch doorvoert wat syndicaal verworpen werd.
Vandaag bestaat de unieke kans om door strijd de plannen van de regering om de werkende mensen in België vijf jaar langer te doen werken naar de prullenmand te verwijzen. En zo een positief historisch voorbeeld te stellen voor alle werkers in Europa.
De directe inzet van de strijd is duidelijk: het gaat er niet om komma’s en punten te wijzigen
* Waar het om gaat is dat alle bestaande systemen van brugpensioenen onverkort moeten behouden blijven.
* Geen enkele verhoging van de brugpensioenleeftijd of van de vereiste loopbaan.
* Geen werkverplichting voor bruggepensioneerden. Neen aan de beschikbaarheid van bruggepensioneerden voor de arbeidsmarkt.
* Handen af van de inkomens van de bruggepensioneerden. Behoud van de collectieve “Canada Dry”-regelingen….
De regering overweegt een kleine verhoging van de sociale uitkeringen in de hoop zo goodwill te verkrijgen voor haar maatregelen om de mensen langer te doen werken. Een dergelijke ruil is onaanvaardbaar. Handen af van het brugpensioen.
Daarnaast is een aanzienlijke verhoging de sociale uitkeringen noodzakelijk. Door het beleid van opeenvolgende regeringen hebben de gepensioneerden de afgelopen 25 jaar zowat een kwart van hun koopkracht verloren. Dat onrecht moet worden hersteld, maar niet als wisselmunt voor een verlenging van de loopbaan.
Allen die vandaag actie voeren beseffen de historische inzet van de strijd
Allen die vandaag actie voeren beseffen de historische inzet van de strijd. “De regering bereidt onherroepelijke beslissingen voor. We staan voor cruciale momenten. We leggen ons maatschappelijk model voor de toekomst vast” verklaarde volledig terecht Xavier Verboven.
Een maatschappij waarin mensen die op gewerkt zijn 5 jaar langer zullen moeten werken, terwijl er 600.000 werklozen zijn, is onaanvaardbaar. Een welverdiende rust voor de ouderen en werk voor de jongeren. Daar komt het op aan.
Een maatschappij waarin de sociale zekerheid –die de werkende mensen door strijd veroverd hebben- opgeofferd wordt aan het winstbejag van het kapitalisme pikken wij niet.
De patroons moeten voor de sociale zekerheid blijven betalen. Dat is door strijd verworven en dat zal door strijd verdedigd worden. De fortuinen zijn in België de laatste zeven jaar in omvang verdubbeld. Deze rijkdom is het uiteindelijke resultaat van het werk van miljoenen arbeiders en bedienden in dit land. De kosten van de vergrijzing en van een aanzienlijke verhoging van de sociale uitkeringen (+10%) moeten betaald worden door een belasting op de vermogens boven 500.000 euro.
Wij verzetten ons tegen een maatschappij waarin het ieder voor zich is, waar ouderen voor de keuze staan: ofwel werken tot we erbij neervallen, ofwel leven en sterven in armoede. Tegen een maatschappij waar jongeren eender welke job moeten aanvaarden om te kunnen overleven. Wij willen een maatschappij waar het collectieve belang voorop staat, waar mensen echt belangrijk zijn en niet de winst van enkelen. |
