vandertwijg
PI Junior
Geregistreerd op: 20-11-2001
Berichten: 150
|
| Geplaatst: Di 20 Nov 2001, 19:23 | Onderwerp: |
  |
|
SEKS!!!
Jammer, de vlag dekt de lading niet, maar respectvol terugdenkend aan andere kwaliteitsbladen zoals Lola en Bonanza, weten we dat zo'n titel enorm aantrekt (zonder woordspeling). Dit stukje is minder spectaculair: onze correspondente, Léontina Vandertwijg, de moeder aller interviewsters en van een B.O.M., trok naar het bergzwangere Afghanistan en ontmoette daar een immigré, ene Bin Laden. Een sukkel van een Saoudi die in zijn land een dozijn of twee van zijn 54 kinderen heeft moeten achterlaten om wat te gaan bijklussen in den vreemde. Maar nu u toch aan het lezen bent, hou even vol.
Schoon land Afghanistan, amai! Geen slecht woord dat mijn mond gaat openbreken. Niks dan sympathieke mensen, gastvrijheid om een puntje bij schandpaaltje aan te zuigen, formidabel lekker én goedkoop eten, fantastische stenigingen ook, nog knapper dan de Spaanse corrida's, en pertang. Ja en muntthee natuurlijk, dat moogt ge of dat moogt ge niet, hé, elk zijn goesting. Ik heb het bij gewone Fristi's gehouden, maar dan wel met een scheuteke Kaboelse Witte, of iets gelijkaardigs dat ze hier in 't zwart brouwen. Beweren ze toch, volgens mij wordt dat gewoon door de hondse Amerikaan gedropt. Treffelijk, maar voor verbetering vatbaar. Goedkope sigaretten ook, nog echt artisanaal gemaakt: ge kiest uwen toebak op de markt, en de man van dienst rolt die voor uw ogen. Hij verbrandt zelfs een stukske chocolat die hij dan in zijn fabricage rolt. Subliem. Geestesverruimend. Vroeger was dat een vrouwenjob, maar de emancipatie en de speciale kledergrillen der Talibanese dames indachtig, is dat sedert een tiental jaren veranderd. Zij kunnen naar 't schijnt, volgens de laatste mode, hun tong niet meer uitsteken, wat enerzijds lastig is voor het rollen van sigaretten takkoord, maar anderzijds een zeer morele wetmatigheid is. Allemaal de schuld van De Rus. Eerlijkheidshalve moet ik eraan toevoegen dat er hier nogal wat dieven rondlopen. Ge kunt ze gemakkelijk herkennen aan hun handen. Of beter aan hun ex-handen. Er zouden hier ook een stuk of wat vluchtmisdrijvers zijn, maar door de afwezigheid van hun ge-euthanaseerde voeten ziet ge ze niet in het straatbeeld rondhuppelen. 'k Zal er met mijn lege doos van Veiligheid eens over moeten klappen.
Maar goed, ik ben niet naar Afghanistan gevlogen om door vensterkes van vrouwen te turen, dan had ik evengoed de Schippersstraat kunnen afdoen met ons Patsy. Nee, ik heb een date met de troglodiet van de XXIste eeuw, de Heer Laden. Oussama Bin. Kwestie van de sfeer rond zijn persoonsgebondenheid eens op te snuiven, en vooral om te checken of hetgeen wij van hem op videokes zien, klopt met de werkelijkheid. Awel, ik zal maar meteen met de deur in de moskee vallen: daar klopt geen lap van. Nog zelfs geen schaamlap. 't Is een schat van een mens. Hij kent zijne wereld, of toch wat er van overschiet. Een Pontidefex Maximus, gelijk hij het zelf zo schoon in het Arabisch zegt (en van rechts naar links astemblieft!). Want de man kent ook zijn talen. Al is zijn Antwaarps eerder beperkt: 'Dankoe oewel voer de moeeie boemmen' en dat is het dan ongeveer, op 'Stef, nog ne mazoet voer den toog' na. Maar hij spreekt vloeiend klassiek Grieks, en mijn tolk gelukkig ook een beetje.
De heer des huizen leidt mij persoonlijk binnen in zijn vrij overdekte loft. 'Sorry, het is hier wat ... euh... rotsig', verdesexcuseert hij zich. We treden binnen in een kitscherige kaveerne, fel verlicht door een drietal bougiekes, een paar brandende boeken en wel zestig TV-schermen. Mijnheer Laden klakt even de tong en roept : 'Stafa, fissa!'. Een tere jongeling, genre acht, negen jaar, verschijnt uit het niets en bukt zich te pletter voor onze verschijningen. 'Mustafa, leid onze hoogbegeerde gaste naar de stoel die gij zelf gekapt hebt in naam van - hoe heette diene vent alweer? Ah ja, in naam van Allah, God hebbe zijn ziel. Die van natuurlijk graniet met een laag wit poeier van het merk 'Q' en serveer madam een portie verse vleermuizenstront.' En terwijl de snotaap mij naar een stuk steen in de rotsen leidt (de term pleonasme is hier uit het woordenboek uitgecensureerd), vertelt de heer Laden volubiel (de term volubiel is hier in het woordenboek ingecensureerd): 'Mustafa is mijn persoonlijke zetelbouwer. Tot zijn zesde heeft hij voor Nike gewerkt in India, maar die Amerikaanse honden hebben ineens zijn contract opgezegd. Nu kapt hij zetels uit de rotsen voor mij. Zijn vingers zijn pure dynamiet. Tiens, dat geeft mij ineens een idee. Mustafa, geen goesting om achtereen eens naar Amerika te trekken? Hoe, ge hebt vliegangst? En dan? Het moeilijkste moment is de landing, maar daar moet gij u eens niks van aantrekken, zie.'
En die vleermuizenstront dan, wil ik weten.
'Ha, da's een truuk die wij van jullie westerlingen hebben gepikt. Probeer eens een slapende, onderstenboven hangende vleermuis ertoe te leiden zijn gevoeg te doen. Wij zijn er eindelijk in geslaagd om jullie systeem te kopiëren. Bij jullie heet dat mak ... euh ... makdonald of zoiets. En pasoep hé, wij moeten de smaak niet verfoefelen met older satanische ketsjoep! Als ik lieg ben ik de paus van Rome. A propos, Mustafa, kijk eens na hoeveel aandelen ik in het Vatikaan heb?'
Wordt vervolgd
|
| Bericht: #9380 |
|
Advertentie
|
|
 
|
|
Tijden zijn in UTC + 1 uur. Het is nu Wo 20 Aug 2008, 14:47
|
|
|
|
| Gerelateerde berichten |
Advertentie |
|
|
|
|
|
