il falco
PI Pro
Geregistreerd op: 20-10-2001
Berichten: 9297
|
| Geplaatst: Wo 2 Jun 2004, 17:54 |
  |
|
EROP EN EROVER!
'Met alle middelen'
U herinnert zich ongetwijfeld nog wel de gevleugelde woorden van Louis Tobback: "Het Vlaams Blok moet met àlle middelen bestreden worden". Wat dat betekent, hebben we de afgelopen maanden aan den lijve ondervonden. Er was natuurlijk in de eerste plaats het monsterproces tegen onze partij. Omdat de traditionele -'democratische'- partijen er nooit in geslaagd zijn om het Vlaams Blok in de stembus klein te krijgen, werden politiek benoemde rechters ingeschakeld om de vuile klus te klaren. Maar, wie dacht dat de Vlaamse kiezer zich door een politiek geïnspireerde veroordeling zou laten afschrikken, moest zijn mening al snel herzien. Wij werden overstelpt met steun- en sympathiebetuigingen en nieuwe leden stroomden massaal toe. Neutrale waarnemers en vooraanstaande juristen maakten brandhout van het vonnis en bestempelden het onomwonden als een bedreiging voor de vrije meningsuiting. Een standpunt dat -zo kon opgemaakt worden uit boze lezersbrieven- niet alleen door Vlaams Blok-kiezers maar door het gros van de Vlamingen gedeeld wordt. De zogezegde 'democraten' die justitie inschakelden om af te rekenen met het Vlaams Blok, kregen het proces als een boemerang terug in het eigen gezicht.
Gefrustreerde pers
De jarenlange hetze tegen het Vlaams Blok heeft de groei van onze partij niet kunnen stoppen. De Vlaamse kiezers hebben intussen alle praatjes en verzinsels over het extreme en onverdraagzame programma van de partij al wel gehoord. Veel indruk maakt dat allemaal niet meer. Of het nu gaat over de Vlaamse onafhankelijkheid, de harde aanpak van de criminaliteit of ons vreemdelingenstandpunt - "aanpassen of terugkeren" ... Onze standpunten worden door steeds meer Vlamingen bijgetreden. Dat blijkt ook uit alle recente opiniepeilingen. De frustratie in perskringen scheert dan ook hoge toppen en zocht een uitlaatklep.
Die werd dankbaar gevonden in een zogenaamde 'kliklijn', een dramatisch voorval in het Waasland en een uit de hand gelopen echtscheiding.
De fameuze 'kliklijn' voor illegalen is een treffende illustratie van hoe je van een mug een olifant maakt. Het enige opzet van dit zeer locale initiatief was om duidelijk te maken dat het stadsbestuur van Antwerpen zijn plicht niet doet, terwijl hele wijken kreunen onder de overlast van illegalen. Het is de opdracht van de politie om illegalen op te pakken en uit te wijzen, maar veel werk mogen ze daar niet van maken van Patrick Janssens. Daar ging het om. En nogmaals: het was een nogal ongelukkig plaatselijk initiatief van één lid, helemaal niet doorgepraat met de partij, en onmiddellijk opgedoekt zodra wij er lucht van kregen. Al moeten we er toch even bij vertellen dat bijvoorbeeld de Nederlandse overheid zèlf zo'n 'kliklijn' op poten heeft gezet. En we moeten het niet eens zo ver gaan zoeken. In eigen land roept de overheid op om sluikstorters te verklikken. En wat te denken van het beruchte Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding. Onder de vleugels van die met overheidsgeld gesponsorde instelling rijzen de 'meldpunten' in alle uithoeken van ons land als paddestoelen uit de grond. Elk spoortje van echt of vermeend 'racisme' kan gratis aangegeven worden op een kliklijn. Een oudere dame die moet overleven van de verhuur van een appartementje en daarvoor niet direct zit te wachten op bijvoorbeeld een Albanese asielzoeker mag worden aangegeven aan de kliklijn en kan vervolgd worden. Ruikt dàt niet naar dictatuur, mijnheer Dewael?
Imago
De fabeltjes over het 'racisme' of 'fascisme' van het Vlaams Blok doen het niet meer. Het Vlaams Blok is vandaag stevig verankerd in heel Vlaanderen. In bijna elke gemeente hebben wij een goed werkende afdeling en verkozenen. De mensen zien met eigen ogen dat er een hemelsbrede kloof gaapt tussen het beeld dat de media graag van ons ophangen en de werkelijkheid. Tussen de fictie van kaalgeschoren wildemannen en asociale marginalen aan de ene kant en de werkelijkheid van behoorlijke, hardwerkende mannen en vrouwen die het goed voor hebben met Vlaanderen anderzijds.
Voor wie het nog niet door heeft: de machthebbers in dit land verkeren in blinde paniek over de steile opmars van onze partij. Het Belgische establishment, de pers en de traditionele partijen hebben de handen in elkaar geslagen om het Vlaams Blok uit te schakelen. En het doel heiligt de middelen. De aanvallen op ons programma missen hun uitwerking, en dus hebben onze tegenstanders het geweer van schouder veranderd. Zo maken we dezer dagen een nooit geziene modder- en lastercampagne mee in de media. Plaatselijke en persoonlijke betreurenswaardige incidenten worden opgeblazen, de hele partij wordt gemarginaliseerd, gecriminaliseerd en gedemoniseerd.
Vanzelfsprekend wij nemen afstand van wat de afgelopen weken hier en daar is gebeurd! Het Vlaams Blok voert al meer dan 25 jaar strijd in het parlement. Met open vizier en geweldloos. Laat daarover geen twijfel bestaan: wie onze partij met ondoordachte uitspraken of initiatieven schade berokkent, heeft bij ons geen plaats. Onze honderden mandatarissen en duizenden leden verdienen respect en mogen niet in opspraak gebracht worden door een paar rotte appels.Wie zich aan criminaliteit bezondigt, breekt met de traditie en de filosofie van het Vlaams Blok en plaatst zichzelf buiten de partij. Punt.
Maar laat niemand toch naïef zijn! Er bereiken ons de voorbije dagen talrijke tips uit politiekringen, over kandidaten en mandatarisen van àndere politieke partijen die met het gerecht te maken kregen. Maar dat krijgen de lezers van de kranten niet te lezen. Wanneer het om andere partijen gaat hanteren de media (terecht trouwens!) de idee dat een partij niet aansprakelijk kan gesteld worden voor de misdragingen van een paar individuen. Alleen tegen het Vlaams Blok worden, nogmaals, "alle middelen" ingezet ...
Eén en ander moet dienen om de aandacht af te leiden van de échte problemen, van de paarse puinhopen en van het énige echte alternatief: het programma van het Vlaams Blok. Dààrover gaat het op 13 juni! Inderdaad, tussen het Vlaams Blok-koren zit er soms nog wat kaf. In elke mand ligt wel eens een rotte appel. Maar dat mag het beeld niet bezoedelen. Dat beeld van een sterke, eendrachtige partij. Gedragen door zelfbewuste en fiere Vlamingen, gedreven door een prachtig ideaal: een vrij en onafhankelijk Vlaanderen, waarin wij eindelijk baas in eigen land zullen zijn. Ik ben er fier op tot die partij te mogen behoren. Het is met dàt beeld en met die partij dat wij naar de verkiezingen gaan. Het is voor dat beeld en die partij dat honderdduizenden Vlamingen opnieuw zullen stemmen!
Frank Vanhecke
Voorzitter Vlaams Blok |
