Persberichten
PI Redactie
Geregistreerd op: 4-11-2004
Berichten: 7495
|
| Geplaatst: Za 26 Nov 2005, 15:36 | Onderwerp: KP: Jaak Perquy: Generatiepact en links in Vlaanderen |
  |
|
Het generatiepact van de regering krijgt geen genade van de arbeiders. Ondanks een ongeziene mediacampagne die de ‘noodzaak’ proclameerde van het generatiepact en zelfs van een pact dat ‘nog veel verder zou moeten gaan’ en die kritische vakbondsgeluiden als ‘onverantwoord’ en onrealistisch afdeed, lusten de mensen het generatiepact niet.
Gestuwd vanuit de basis was het ABVV al op 7 oktober (terwijl de ‘onderhandelingen’ nog bezig waren) al overgegaan tot acties en een algemene staking. Daarmee werd het vakbondsfront gebroken, want het ACV bleef proberen toegevingen uit de brand te slepen bij de regering. Toen het pact echter ter goedkeuring werd voorgelegd aan de basis moest ook het ACV zich neerleggen bij de conclusie dat de arbeiders het pact maar niks vonden. Het vakbondsfront werd dus onder druk van de basis hersteld en gingen de drie vakbonden actievoeren. Er kwamen stakingen (die niet ‘algemeen’ , maar slechts ‘ondersteunend’ mochten genoemd worden) en een betoging die minstens 100 000 mensen op de been bracht.
Weeral niet begrepen?
De pers, de regering en de (regerings-)partijen bleven beweren dat al die mensen het alleen maar ‘verkeerd begrepen’ hadden. We zijn dat ondertussen gewoon en het komt zo langzamerhand onze strot uit: telkens als er kritiek komt , noemt men het ‘onbegrip’, een ‘gebrek aan informatie en kennis’; en als de regering zogenaamd ook een beetje zelfkritisch uit de hoek wil komen, dan zegt men dat ‘men het slecht gecommuniceerd’ heeft. Als dat zo zit, dat de regering dan maar –om Brecht te parafraseren- een ander en slimmer volk verkiest; de pers zal hen daar wellicht in steunen.
Maar met 100 000 betogers in de Brusselse straten en nog veel meer stakers in het land, moest de regering toch wel iets doen… Alleen kon men niet ingaan op de vraag van de vakbonden om het pact ter heronderhandelen. Volgde dus een rondje spitstechnologisch woordgekraam over de ‘mogelijkheid’ die men wou bieden om de ‘modaliteiten’ van het pact ’wat bij te sturen’.
Onvoldoende
Dat is ondertussen gebeurd en zie… de arbeiders lusten het generatiepact nog altijd niet . Alle vakbonden vinden de ‘bijsturingen’ onvoldoende en kondigen acties aan.. Bij het ter perse gaan van dit blad, sprak men slechts over ‘sensibiliseringsacties’ ; niet over ‘grootschalige acties’. Naar verluidt zou het vooral de liberale vakbond zijn die niet te hard van stapel wil lopen.
De kwestie gaat m.i. verder dan het generatiepact zelf. Zo langzamerhand wordt het duidelijk dat, alvast de vakbondsbasis er ook een punt wil van maken om het voortschrijdend neoliberalisme van antwoord te dienen. Het verzet wordt stilaan ook systeemkritiek. Voor heel wat mensen staan de verworvenheden van de welvaartstaat en het overlegmodel op het spel. Genoeg is genoeg. Het blijft afwachten (we moeten oppassen om niet onze wensen voor werkelijkheid te nemen), maar het ziet er meer en meer naar uit dat het afstevent op een krachtmeting. Buigen of barsten. De vakbond of de regering… In het voordeel van de regering speelt alleszins momenteel ook dat de PS –intern geplaagd dat die partij op dit moment is- zich geen val van de regering durft te riskeren en dat er zich geen links alternatief aandient; voorlopig niet
SP.A –rood
Want het gehele gedoe heeft ondertussen ook een aantal evoluties op het politieke vlak versneld. Vooral binnen de SP.A heeft de houding van de partij kwaad bloed gezet en de reeds aanwezige frustraties van de ‘linkse’ leden van de partij ten top gedreven. Een aantal van die linksen hebben een SP.A-rood opgericht; een ‘linkervleugel’ die vanbinnenuit druk wil uitoefenen op de partij om die in progressieve zin te doen veranderen en (opnieuw) meer rekening te laten houden met de vakbondseisen en eisen van andere progressieve krachten in het land.
Of een nieuwe linkse partij?
Ook Jef Sleeckx’ naam prijkt onder de de SP.A-rood-oproep. Maar deze man die altijd in nauw contact staat met de arbeiders, en ook toen ie parlementair was vanuit dat perspectief handelde en blijft handelen, waarschuwt dat de eventuele verlinksing van de SP.A (mocht SP.A-rood slagen in z’n opzet) geen vrijblijvende denkoefening mag zijn. In de Knack , op indymedia.be en in een gesprek dat we met hem hadden verklaart hij dat het desnoods tot de oprichting van een nieuwe partij moet komen. “De SP.A krijgt nog een paar maanden,” zei ie: “De vraag of er iets anders moet komen is ook ingegeven door de bekommernis dat de ontgoocheling die er bij de mensen leeft (omdat hun grieven niet gehoord worden) niet ten goede mag komen van het Vlaams Blok. Op basis van een mogelijkheid voor een ‘ander beleid’ moeten we de stemmen weghouden (of terugpakken) van het Vlaams Blok. Dat is mijn enige motivatie. Maar het zal vanuit de basis moeten kom, niet vanuit kleinlinks gedoe.”
Jaak Perquy |
| Bericht: #534688 |
|
Advertentie
|
|
 
|
|
Tijden zijn in UTC + 1 uur. Het is nu Zo 7 Sep 2008, 10:59
|
|
|
|
| Gerelateerde berichten |
Advertentie |
|
|
|
|
|
