Stoffel de Mossel
PI Addict
Geregistreerd op: 26-4-2008
Berichten: 365
|
| Geplaatst: Za 17 Mei 2008, 17:16 |
  |
|
BRUSSEL - Belgische criminelen kunnen als politie-informant bescherming genieten, ook al leveren ze daarvoor geen enkele bruikbare tip over hun medecriminelen. Dat blijkt uit vertrouwelijke rapporten van justitie in Brugge, waarover de krant De Morgen zaterdag schrijft.
Volledig artikel
http://www.telegraaf.nl/buitenland/4019381/_Criminele_politie-informanten__.html?p=12,3
Ik ga ook informant worden, ik heb wel niets te informeren maar dat speelt blijkbaar geen rol. En dan vragen ze zich af waar al dat geld toch blijft.  |
| Bericht: #768187 |
|
|
|
|
misantroop
PI Pro
Geregistreerd op: 20-9-2003
Berichten: 9791
|
| Geplaatst: Za 17 Mei 2008, 18:47 |
|
|
| Stoffel de Mossel schreef: |
BRUSSEL - Belgische criminelen kunnen als politie-informant bescherming genieten, ook al leveren ze daarvoor geen enkele bruikbare tip over hun medecriminelen. Dat blijkt uit vertrouwelijke rapporten van justitie in Brugge, waarover de krant De Morgen zaterdag schrijft.
Volledig artikel
http://www.telegraaf.nl/buitenland/4019381/_Criminele_politie-informanten__.html?p=12,3
Ik ga ook informant worden, ik heb wel niets te informeren maar dat speelt blijkbaar geen rol. En dan vragen ze zich af waar al dat geld toch blijft. |
Kunt altijd proberen maar vermits uw info uit de morgen komt kan het wel zijn dat u bedrogen uitkomt. |
| Bericht: #768203 |
|
|
joppe
PI Pro
Geregistreerd op: 28-10-2003
Berichten: 8017
Uit: bezorgdheid |
| Geplaatst: Za 17 Mei 2008, 19:55 |
|
|
Job als politie-informant vrijgeleide voor criminelen
'De informantenwerking is efficiënt georganiseerd en zeer effectief in operationele dossiers.' Zo staat het, letterlijk, in het jaarverslag dat het Comité P vorig jaar presenteerde in het parlement. Veel groter kan een leugen bijna niet zijn.
In Brugge liepen jarenlang 35 criminelen rond met het statuut van gecodeerd informant. Wat zij ook uitspookten, de politie liet hen begaan want zij 'infiltreerden het milieu'. Veertien informanten gaven op negen jaar tijd nooit één enkele tip, de 21 andere gaven er... negen waar justitie iets mee konEind 2005 kan het parket in Brugge niet anders meer dan optreden tegen de rotte appelen in het korps. Maar daar is het Comité P weer: 'Indien hier enige ruchtbaarheid aan zou worden gegeven, zal dit zonder twijfel afbreuk doen aan het imago van de politie in het algemeen'
Het was een simpele vraag, komende van iemand die alle recht had om ze te stellen. Sinds de invoering van de BOM-wet, de wet op de bijzondere opsporingsmethoden, hebben Belgische politiediensten veel ruimere mogelijkheden om te werken met informanten. Dat zijn figuren zoals u ze kent uit de film: geboefte met stoppelbaard dat in ruil voor juridische immuniteit de politie tipt over wat andere boeven in het schild voeren. De strijd tegen islamterreur en drugsmaffia kan nu eenmaal nooit lukken zonder af en toe een deal, luidt de redenering.
Om toe te zien op een correct verloop, voorzag de BOM-wet in elk gerechtelijk arrondissement een BOM-magistraat die moet kunnen afwegen of het sop (goede tips) de kool (kwijtschelding van straf) waard is. Bij het parket in Brugge werd dat substitute Johanna Erard. Zij had eind 2005 dus een simpele vraag aan de dienst die bij de federale politie in Brugge de informanten beheert, de Sectie Criminele Informatie (SCI): hoeveel informanten hebben wij?
Even de tel kwijt
Op 8 maart 2006 stuurde Erard haar hoogst vertrouwelijk 'Verslag werking van de SCI Brugge' door naar haar oversten. De Morgen kon de hand leggen op een kopie.
De SCI Brugge wordt permanent bevolkt door zeven tot acht speurders. Hun dagtaak bestaat erin contacten te onderhouden met criminelen, tips in te zamelen en die door te spelen aan andere speurders. Da's veel werk, want volgens een eerste op 16 december 2005 aan Erard doorgestuurde lijst telde de SCI Brugge 54 informanten. Een indrukwekkend cijfer, zeker. Tot Erard vroeg te verduidelijken hoeveel tips die informanten de voorbije jaren aanbrachten. Haar rapport: "Er werd een tweede lijst overgemaakt en er bleken plots slechts 43 informanten te zijn." Maar ook dat was niet het juiste cijfer, want er stonden acht informanten tussen van een andere dienst. Het huiswerk werd nog eens overgedaan en volgens het rapport was dit de correctere balans: "De SCI zelf heeft 35 informanten."
Die 35 criminelen hebben bij de federale politie een code. Worden ze betrapt bij een vechtpartij, een drugstransport of een diefstal, dan kunnen ze schermen met hun statuut, en met redelijke kans op succes argumenteren dat zij de wet overtraden om "het milieu te infiltreren". Redelijke kans, ook, dat ze nooit worden vervolgd.
Tegenover zo'n privilege mag iets staan, vond Erard. Dus drong ze nog eens aan: wat hebben die 35 informanten aan bruikbare tips opgeleverd? Terug naar haar rapport: "Uit de lijst overgemaakt op 16 januari 2006 blijkt dat 14 informanten nooit bruikbare informatie hebben verstrekt. De SCI Brugge beschikt in werkelijkheid over 21 informanten (...). De informatie van deze 21 informanten heeft slechts geleid tot 9 dossiers met een positief gevolg... en dit in een periode van 9 jaar."
Informanten horen volgens de BOM-wet op tijd en stond te worden geëvalueerd. Het laat zich raden dat als veertien informanten op negen jaar nul tips aanleveren dat ooit had moeten leiden tot een ongunstige evaluatie, en zij hun beschermd statuut hadden moeten verliezen. Niets daarvan, zegt het rapport: "Bij de uitgevoerde evaluaties is niet aangegeven waarom een informant als actief geregistreerd bleef hoewel er nooit informatie was verstrekt."
Schol, doe ze nog eens vol
De leiding van de SCI was er zich eind 2005 van bewust dat de resultaten niet schitterend konden worden genoemd en gaf twee speurders opdracht op zoek te gaan naar andere en betere informanten. Volgens de BOM-magistrate hield dat concreet niet meer in dan "cafébezoeken". De speurders, zo is uit het verslag op te maken, brachten maandenlang hun diensturen door in bars, wachtend tot een voluntaristische bandiet hen de naam van de dader van een onopgehelderde moord zou komen verklappen. Wat niet echt gebeurde, of zoals het rapport stelt: "Deze aanpak leverde nauwelijks iets op."
De magistrate somt voorvallen op die aangeven dat het probleem zich niet beperkt tot zwijgende informanten. In 2005 krijgt de SCI Brugge een tip over een transport van ettelijke tonnen hasj in de haven van Rotterdam, waarbij de opbrengst zou dienen om een islamitische terreurgroep te financieren. De SCI Brugge klasseert de tip verticaal als "grootspraak". De volgende dag worden in Rotterdam, toevallig, drie door de tipgever genoemde drugshandelaren gearresteerd en wordt in hun boot inderdaad de opgegeven hoeveelheid hasj gevonden.
Op 28 juli 2005 vraagt Erard de SCI contact op te nemen met een informant in een zaak van grootschalige financiële fraude. Zeven maanden later zit ze nog te wachten, en moet ze vernemen dat de SCI tegen alle instructies in contact heeft gelegd met de verdachte in hetzelfde dossier. Waarmee maandenlang speurwerk de prullenmand in kan.
Conclusie van de BOM-magistrate: "De SCI-werking binnen de GDA Brugge heeft weinig om het lijf (...). De door de SCI opgestelde informatierapporten (zijn) vaak kwalitatief ondermaats (...). De SCI-leden lijken te zijn vastgeroest in een amateuristische werkwijze (...). De contactambtenaren maken fouten tegen de meest elementaire basisregels van de SCI-werking." Men spreekt voor minder van een vernietigend rapport.
Goed zo, zegt het Comité P
"Er was in Brugge een guerre des flics aan de gang", zegt een speurder van de federale politie daar. "Ex-rijkswachters hadden nog altijd een hartsgrondige hekel aan ex-leden van gerechtelijke politie, en vice versa. Er waren persoonlijke vetes, vrouwenkwesties... Overal waren er kliekjes, en bij de SCI zat men doelbewust andere diensten tegen te werken. Iedereen wist dat."
Het rapport wordt medio 2006 overgemaakt aan het parket-generaal in Gent, dat het Comité P, het toezichtsorgaan op de politiediensten, vraagt uit te zoeken wie bij de SCI stokken in de wielen loopt te steken. Tegenover de 54, 35 dan wel 21 theoretische informanten staat een jaarlijks budget. Wat gebeurde er met dat geld? Er wordt een screening aangekondigd van de informantenwerkingen in Brugge, en in één moeite door ook die van Gent en Dendermonde.
De conclusies van het onderzoek zijn terug te vinden op pagina 32 van het jaarverslag 2006 dat het Comité P presenteerde in de opvolgingscommissie in het parlement: "Samengevat kan men voorlopig stellen dat de informantenwerking efficiënt is georganiseerd en zeer effectief is in operationele dossiers."
Die bevindingen, zo staat er, zijn het resultaat van een eind 2005 en begin 2006 uitgevoerde bevraging bij 45 mensen van federale en lokale politie "aan de hand van een moduleerbare vragenlijst bestaande uit 16 open vragen die samen met de respondenten werden overlopen tijdens een onderhoud dat gemiddeld 3 uur in beslag nam".
Er is een levensgroot probleem. Wat doet het Comité P? Het organiseert een enquête met vragenlijst bij zij die er - in Brugge toch - een potje van maakten. "Het komt erop neer dat het parlement vlakaf is belogen", zegt Jean-Marie Dedecker, met zijn LDD-fractie te klein voor een zitje in de opvolgingscommissie voor het Comité P, maar sinds enkele weken stalker van Kamervoorzitter Herman Van Rompuy. "Ik wil de kans krijgen om de top van het Comité P te ondervragen in de Kamer. Ik beschik over documenten die aantonen dat het Comité P zéér goed wist wat er aan de hand was in Brugge. Het was te erg om onder ogen te zien. Mij is altijd verteld dat het Comité P er is om de politie te controleren. Ik stel hier vast dat ze alleen bekommerd is om het imago van de politie, hoe erg de toestand ook is."
Champagne? Bel de politie
Vorige maand werd de nieuwe Pieter Aspe voorgesteld. De zevende kamer gaat over de moord op een minister en een seksclub genaamd Villa Papillon. Die club bestaat echt, in Jabbeke. Ze diende niet alleen als decor voor het boek, maar ook voor de presentatie ervan, eind vorige maand. Uitbater Guy Danon leidde de pers en enkele West-Vlaamse notabelen rond in zijn zaak en gaf uitleg bij een affiche op een tussendeur: 'Wanted'. Daarop staan de namen van vijftien mensen die een levenslang toegangsverbod kregen in de club.
Twee van die vijftien namen zijn rechercheurs van de federale politie in Brugge, Geert D. en Roger B. "Een paar jaar geleden zorgden ze hier voor hommeles", zegt Danon. "Ze weigerden te betalen voor een fles wijn. Toen mijn zoon, die achter de bar stond, aandrong, toverden ze hun dienstkaarten te voorschijn en begonnen te dreigen: 'Pas op, of we laten uw zaak sluiten.' Het heeft uren geduurd voor we ze buiten kregen. Later kwamen ze terug, een van hen eiste gratis seks met mijn gerante. D. begon me dan voorstellen te doen. Ik kon bij hem grote hoeveelheden champagne kopen voor de helft van de prijs, in het zwart. En ik kon beter ja zeggen, anders..."
Het is natuurlijk niet netjes: mensen aan de kaak stellen via een affiche in een bordeel. "Ik heb alle andere methoden geprobeerd", zegt Danon. "Ik heb tegen dat duo klacht ingediend, het Comité P is de zaak komen onderzoeken. Men heeft mij ondervraagd, en dat was het. Een rechtszaak is er nooit gekomen. Het enige wat ik weet, is dat die twee, door mijn klacht, niet meer in Villa Papillon durven te komen. Zeer goed, daarmee was mijn doel bereikt."
Navraag bij het Brugse parket leert dat de zaak werd geseponeerd. "Beide speurders hebben wel een tuchtsanctie gekregen", zegt procureur Jean-Marie Berkvens. "Volgens wat ik mij van de zaak herinner, waren zij vooral ontevreden over de kwaliteit van de wijn in die club."
Volgens hun eigen verdediging pasten de bezoeken van Geert D. en Roger B. aan de seksclub in hun takenpakket. Zij waren in die tijd, en tot eind 2004, 'contactambtenaren' bij de SCI Brugge. Ze bezochten de gespecialiseerde etablissementen, op zoek naar tipgevers.
Een gegrond bevonden klacht van een bordeelhouder én een vernietigend rapport van de BOM-magistrate. Je zou denken dat ergens bij het Comité P belletjes gaan rinkelen bij het horen van de namen van Geert D. en Roger B. Dat doen die belletjes ook, maar niet op de toon die je zou verwachten.
Het Comité P komt tussenbeide
Eind 2005 is er grote hommeles in café Hof van Beroep, pal tegenover het Brugse justitiepaleis. Aan het eind van een zware dagtaak hebben Geert D. en Roger B. elk minstens één pint te veel op. Ze raken verwikkeld in een passionele ruzie met collega-speurder Karel J. Er vallen klappen, en J. belt de politie. "Het moet gezegd dat onze lokale politie daar toen niet zonder enig machtsvertoon binnen is gevallen", kucht Berkvens. "Achteraf bekeken, was dat wellicht niet nodig."
Het komt op de Brugse kasseien tot een vechtpartij tussen lokalen en federalen, waarbij de lokalen na het oproepen van versterkingen het pleit winnen en D. en B. in de boeien slaan. De twee politiemensen worden op grond van "openbare dronkenschap", "smaad" en "weerspannigheid" opgepakt en brengen de nacht door in de cel. In de persoon van Paul Gevaert wordt een onderzoeksrechter op de zaak gezet, wat mogelijk kan uitmonden in een correctionele rechtszaak en het eind van de carrières van de betrokken agenten.
Maar dat gebeurt niet.
Op 14 maart 2006 richt ondervoorzitter Guy Cumps van het Comité P een schrijven aan procureur Berkvens: "Aangezien het Vast Comité P kennis heeft genomen van een ernstig incident dat zich heeft voorgedaan tussen twee leden van de GDA Brugge en leden van de lokale politie Brugge (...), heb ik de eer dit schrijven te richten om u te verzoeken mij in kennis te willen stellen van de uitspraak die de bevoegde gerechtelijke overheid zal doen. Ik acht het nuttig uw bijzondere aandacht te vestigen op dit dossier dat, indien er enige ruchtbaarheid aan zou worden gegeven, zonder twijfel afbreuk zal doen aan het imago van de politie in het algemeen."
Het is alsof de antidopingcel een brief schrijft aan de wielerbond met de vraag een op doping betrapte wielrenner a.u.b. vooral niet te vervolgen. Niet omdat er twijfel zou zijn over het urinestaal, maar omdat het niet goed zou zijn voor het imago van de wielersport. De brief maakt in elk geval indruk. Op 30 maart antwoordt procureur Berkvens aan Cumps: "Ik sluit mij volledig aan bij de inhoud van uw brief." Roger B. en Geert D. gaan andermaal vrijuit. B. is inmiddels met pensioen, D. zag zich vorige maand bevorderd.
"We hebben die zaak van die caféruzie inderdaad geseponeerd", reageert Berkvens. "Er is toen ook een brief geweest van mijnheer Cumps, dat klopt. Wat wilt u dat ik verder zeg? Het was een banale caféruzie. Het enige wat de zaak vooruit kon helpen, was dat iemand zei: stop deze kleutertuin."
Hoe gaat het inmiddels met de informantenwerking?
"Ik herinner mij het rapport van mevrouw Erard nog goed. Dat was een weergave van de toestand op dat ogenblik, en die was problematisch. De korpsleiding bij de federale politie heeft te lang gedacht dat de problemen zich vanzelf zouden oplossen. Dat bleek niet het geval. Maar met de hand op het hart: dat is allemaal verleden tijd."
Er zijn nu informanten die informatie geven?
"Er zitten nu andere mensen op die dienst en ze leveren, echt waar, opnieuw puik werk. Op twee jaar tijd kan veel gebeuren."
Alleen: het parlement mocht het niet weten?
"Voor vragen over het Comité P wendt u zich beter tot het Comité P."
De fabeltjeskrant
|
| Bericht: #768209 |
|
|
misantroop
PI Pro
Geregistreerd op: 20-9-2003
Berichten: 9791
|
| Geplaatst: Za 17 Mei 2008, 20:03 |
|
|
komt nog steeds uit de morgen, weinig geloofswaardig aan dus |
| Bericht: #768212 |
|
|
wittmann
PI Pro
Geregistreerd op: 24-7-2006
Berichten: 5780
|
| Geplaatst: Zo 18 Mei 2008, 14:52 |
|
|
Informanten zijn nodig.Over het fenomeen als zodanig mag dus niet gezaagd worden. |
| Bericht: #768297 |
|
|
KempensBoerke
PI Expert
Geregistreerd op: 30-10-2002
Berichten: 14961
Uit: ...de Voorkempen... |
| Geplaatst: Ma 19 Mei 2008, 15:07 |
|
|
| wittmann schreef: |
| Informanten zijn nodig.Over het fenomeen als zodanig mag dus niet gezaagd worden. |
riep de amoebe
roep maar verder in de woestijn, pipo  |
| Bericht: #768387 |
|
|
 
|
|
Tijden zijn in UTC + 1 uur. Het is nu Zo 12 Okt 2008, 07:14
|
|
|
|
|
|
